شجره طیبه سادات میرسالاری

کرامات

بارها شنیده ایم که اولیا الله دارای قدرت  دخل و تصرف  در عالم ماده و حتی ضمیر انسانها  هستند  و فیض  ورحمت خداوند متعال به واسطه ایشان به ما وجهان هستی  میرسد آنها دارای نیروی خارق العاده  وماورایی بودند و هستند چنانچه  هنوز هم شاهد کرامات بیشمارشان هستیم راستی چه کسانی در پیشگاه باری تعالی عزیز  واز جایگاه والایی برخوردار است  خداوند تبارک و تعالی در بین مردم به آنان عزت و سربلندی عطا می کند.

ایت الله سید محمد هادی الموسوی(میرسالاری)از علمای بزرگ سادات میرسالاری ساکن شهر سامراواز شاگردان ایت الله سید محمدرضا موسوی(میرسالاری)می باشد ایشان یکی از انسانهای بزرگ ومستجاب الدعوه بود.

ایت الله شهید دستغیب در کتاب داستانهای شگفت به بیان حکایات و داستانهایی از زبان ایشان اشاره می فرماید .

کرامتی از ایشان . معظم له در حرمین عسکریین سامرا متولی بود ووعظ وجماعت داشت خادمین حرم اکثرا سنی مذهب بودند و حرمتی برای حرمین انطور که باید قائل نبودند و عادی به حرم وارد می شدند یکروز پسر یکی از خدام مشروب زیادی می خوردوگنگ و فلج می شود .اورا نزد اطبا ی عراق می برندکه از مداوای ایشان ناتوان ماندند تا مدتی وضع بدین منوال گذشت.روزی ان خادم نزد سید امده والتماس می کندبرای فرزندم دعا بفرمایید. سید می فرماید ان را غسل وبه حرم بیاورید مدت دوشب در حرم ماند و اقا برای ایشان دعا نمود شب سوم در حالیکه حرم خلوت بود بیمار شفا می یابد ودور ضریح میدود ودنبال سید می گردد وفریاد می زند یا سید ی باسید ی بگذار دستت راببوسم (به زبان عربی) خدام می بیننددیوانه وار دور ضریحمی دود مثل اینکه دنبال کسی است   اورامیگیرند وسید که  مجلس وعظی داشت را خبر می کنند  اوماجرای شفاعت سید را در رویا بازبان خود تعریف می کندو می گوید سیدچهار دور دور ضریح دنبالت دویدم کجارفتی دیگر ندیدمت .دستت راببوسم تو واجدادت مرا شفادادیدمن تاابد مدیون اهل البیتم  . بعداز ان ماجرا خدام سنی برای حرمین عسکریین و سید احترامی خاص قائل می شدند

مرحوم ایت الله موسوی از موسسین حزب الدعوه عراق بود ومورد تعقیب حزب بعث

 «اِنّ اللّه لا یغیّر ما بِقومٍ حتّی یُغَیّروا ما بِأنفسهم؛(9) خداوند وضعیت هیچ قومی را تغییر نمی دهد، مگر آن که خودشان در وضع خود دگرگونی پدید آورند»

به نام خداوند یکتای بی همتا،

با انگيزه ارتقاي سطح دانش و بينش همتباران عزیزمان،  ایل بزرگ میرسالاری بویژه جوانان و نوجوانان با انگیزه ومستعدمان واعتلاي فرهنگ و هنر کشور عزیزمان ایران و ترويج و اشاعه فرهنگ علم اموزی در مقاطع عالیه در بین آنان و معرفی دانشمندان وفرهیختگان  وگوهرهای  گرانسنگ ایلمان به سایر اقوام و ملل و با التزام به رعايت کرامت و اصول اخلاقی وحمایت از دانشجویان  وتاثیر گذاری بیشتر در مسایل ،علمی ،سیاسی ،اجتماعی  وبا هدف تعالی نظام مقدس جمهوری اسلامی و تلاش در جهت حفظ و استحکام آن کانون دانش اموختگان میرسالاری با توسل به ائمه هدی(ع) با هسته اولیه و با برنامه مدون اغاز به کار نمو د .

در اینجا از کلیه اساتید، فرهنگیان،علما ،دانشمندان،دانشجویان ،ودانش اموزان میرسالاری خواهان ترقی وحامی تعالی وپیشرفت فرزندان غیور تبارمان تقاضا میشود بانام نویسی در این کانون وشرکت در جلسات به بررسی راهکارها و معضلات ومشکلات پرداخته وبا پیشنهادات سازنده دریچه امیدی دیگربرروی فرزندانمان بگشاییم / اینده متعلق به ماست

برای ثبت نام واگاهی بیشتر با شماره همراه09163731522تماس حاصل فرمایید

خادم شما سید کاظم مطلوبی(میرسالاری)

(هر هفته 5 نخبه معرفی می شود )
معرفی  نخبگان میرسالاری

1دکتر سید احمد موسوی (میرسالاری) دانشمند شیمی وعضوهیئت علمی دانشگاه امیرکبیر

2 دکتر سید علی موسوی نور استاد برجسته دانشگاه

3دکتر سیدمحمد شریف فاضلی

4 دکتر سیدمحمدامیر عمرانی فوق تخصص قلب وعروق .فوق تخصص انژیوگرافی استاد دانشگاههای سوئد

5 دکتر سید باقر موسوی استاد دانشگاههای تهران

یتیمان جز دو چشم تر ندارند / به غیر از خاک غم بر سر ندارند
چو مادر مرده ها باید فغان کرد / که طفلان علی مادر ندارند . . .
یا علی جان تربت زهرا کجاست؟ / یادگار غربت زهرا کجاست؟
تا ز نورش دیده را روشن کنم / بر مزارش شعله‌ها بر تن کنم . . .

هر سینه که دوستدار زهراست / آشفته و بی قرار زهراست

گنجینه ی هفت آسمان ها / در سینه ی خون نگار زهراست

از شرح کرامتش همین بس / عالم همه وامدار زهراست

شهادت مظلومانه حضرت زهرا(س) را به همه سادات معظم ودوستداران اهل البیت(ع)تسلیت عرض می نمایم

تسليت آيت الله مهدوي کني به مناسبت درگذشت حجت‌الاسلام و المسلمين موسوي شوشتري (ره)

آيت الله مهدوي کني، رييس دانشگاه امام صادق عليه‌السلام طي پيامي درگذشت حجت‌الاسلام موسوي شوشتري (ره) را تسليت گفتند.

متن اين پيام به قرار زير است:

العلماء باقون مابقي الدّهر

درگذشت عالم خدمتگزار ابوالشهيد حجة الاسلام و المسلمين حاج سيد فخرالدين موسوي شوشتري (ره) كه از خاندان سيادت و علم و فضليت تقوي و نواده آية اله ميرزامحمد طهراني عسكري از علماء شريف سامرا شهر امام زمان عجل اله تعالي فرجه الشريف بوده و سالهاي طولاني در عتبات عاليات عراق و سپس در تهران در مدارس و دانشگاهها خصوصاً دانشگاه امام صادق عليه‌السلام در خدمت قرآن و اهل‌البيت عليهم‌السلام دفاع از ولايت و امامت و تربيت شاگردان، طلاب، دانشجويان مؤمن و متدين بودند را به محضر علماء و مراجع معظم شيعه در عراق و ايران و خاندان محترم و بيت شريفشان تسليت عرض مي‌كنيم و حشر با اجداد طاهرين عليهم‌السلام براي آن سليل‌الاطياب مسئلت مي‌كنيم.

محمدرضا مهدوي كني- 10/1/91

» درمان با قرآن و روایات معصومین

قرآن کریم این معجزه شگفت و گنجینه تمام نشدنی از معارف الهی، کتاب تعلیم و قرائت نسخه شفابخش تمام بیماریها و درماندگیها است. شاید در ذهن بعضی از افراد این سوال پیش بیاید که آیا شفا طلبیدن از قرآن و دعا جائز است و می توان برای دردها به آن تمسک جست؟ خداوند تعالی در قرآن می فرمایند: ما آنچه از قرآن فرستادیم شفا و رحمت الهی برای مومنین است (اسراء آیه 82) . با توجه به آیات و روایات ذکر شده شفا جستن از آیاتی و دعاهایی که از اهل بیت (ع) وارد شده هیچ اشکالی ندارد ولی باید زمینه را که توجه به لقمه حلال، پاک ساختن باطن و ذکر و فکر از وسوسه های شیطانی است برای تاثیرگذاری این دعاها آماده کرد.

تاثیر گفتن بسم الله
عبدالله بن یحیی که از دوستان امیرمومنان علی (ع) بود به خدمتش آمد و بدون گفتن بسم الله بر تختی که در آنجا بود نشست، ناگهان بدن وی منحرف شد و بر زمین افتاد و سرش شکست علی (ع) دست بر سر او کشید و زخم او التیام یافت بعد فرمود: آیا نمی دانی که پیامبر (ص) از سوی خدا برای من حدیثی نقل کرد که هر کار بدون نام خدا شروع شود بی سرانجام می ماند. گفتم: پدر و مادرم به فدایت باد می دانم و بعد از این ترک نمی کنم امام علی (ع) فرمود: در این حال بهره مند و سعادتمند خواهی شد. امام صادق (ع) می فرمایند: بسیاری اتفاق می افتد که بعضی از شیعیان ما بسم الله را در آغاز کارشان ترک می گویند و خداوند آنها را با ناراحتی مواجه می سازد تا بیدار شوند و ضمنا این خطا از نامه ی اعمالشان شسته شود.

فضایل و خواص سوره مبارکه فاتحة الکتاب
این سوره مبارکه به جهت رفعت و شرافتش تقریباً بیست و اندی اسم دارد ما تنها به چند نام مشهور آن اکتفا می کنیم. یکی از آنها به نام حمد است که به مناسبت حمد و ستایشی است که در این سوره از پروردگار یکتا خداوند تبارک و تعالی به عمل آمده است. امام صادق (ع) می فرمایند: سوره حمد سوره ای است که اول آن ستایش و میانه آن اخلاص و آخر آن نیایش می باشد. نام دیگر این سوره فاتحه است چون قرآن و نماز با آن شروع می گردد. دیگر نام این سوره جامع و ام الکتاب و ام القرآن است چون معظم بلکه کل معانی قرآن را شامل است و عرب هر جامعی را ام می نامند و همچنین به چیزی که تقدم بر دیگران داشته ام اطلاق می کند و این سوره شریفه بر سایر سوره های قرآن تقدم دارد.

از دیگر نامهای شریف این سوره شفا است زیرا پیامبر (ص) درباره این سوره می فرمایند: ام الکتاب شفاء من کل داء. سوره حمد شفای هر درد و بیماری است.

از امام صادق (ع) نقل شده است که هر کسی در صبح قبل از آنکه حرف بزند هفت بار سوره مبارکه حمد را بخواند هر ناخوشی و مرضی که دارد برطرف گردد و هرگاه در آن روز ناخوشی و مرضی زایل نگردد در روز دیگر بعد از نماز صبح و قبل از حرف زدن هفتاد مرتبه این سوره را با اعتقاد کامل بخواند من ضامن شفا او خواهم بود.

پیامبر (ص) می فرمایند: هر کس سوره حمد را بخواند چنان است که دو سوم قرآن را خوانده و ثواب آن کسی که بر همه مومنان تصدق کرده باشد به او داده می شود و نیز ایشان می فرمایند: هر کس به صدای قاری این سوره گوش دهد به اندازه یک سوم ثواب آن به وی داده می شود.

در خواص این سوره از پیامبر (ص) نقل است که هنگام خواب بر پهلو بخوابید و سوره های حمد و توحید را بخوانید از همه ی بلایا ایمن خواهید بود و هر کس در حین ورود به منزل خود سوره های حمد و اخلاص را بخواند خداوند فقر و تنگدستی را از او برطرف و خیر و رکت بسیار به وی عطا می کند.

در روایتی امام صادق (ع) می فرمایند: هرگاه که هفتاد مرتبه سوره حمد را بر یک دردی خواندم آن درد تسکین یافت.
از امام محمد باقر (ع) نقل است اگر سوره حمد را بر میتی هفتاد مرتبه خوانده شود و آن میت زنده شود جای تعجب ندارد.

از پیامبر (ص) نقل است جهت کم شدن تب، این سوره را چهل بار ظرف آبی بخوانید و بر روی آدم تب دار فشار دهید و در جای دیگر امده است هر کس بعد از عطسه سوره حمد را بخواند آنگاه به کف دست خود بدمد و به صورت خود بمالد از سردرد و چشم درد و آمدن خون بینی در امان خواهد بود.

نقل است شیطان در مدت عمر خود چهار ناله جانکاه کرد: وقتی که طناب لعنت بر گردنش افتاد و زمانی که از بهشت رانده شد و وقتی که رسول اکرم (ص) به رسالت مبعوث شد و هنگامی که سوره حمد نازل شد.