چهل روز از غروب غم انگیز و نابهنگام ستاره پرفروغ بیت عشق الهی گذشت. خلوتش ناگهانی بود و رفتنش نامنتظره، وجودش افتخار بود و نبودنش مسلخ تلخ ناباوری، دلش دریای عشق بود و وجودش باران کرامت

سیدولی جریدیان

سردارشهید سید عزیزالله میرسالاری

   به چه می نگرید ؟!!

مگر شما در آن دور دست ها چه دیدید که هر چه می سوختید

ازراست

1حجه السلام سید غلامرضا وحدانی

2سیدکاظم مطلوبی میرسالاری

3سید عطا الله مجتبوی

4سید عبدالنبی اجتهادی

5سید قائم موسوی

6سید علی نجات بینش

7حاج سید رضاموسوی خواه

8مهندس سید محمد برزین زاده

9سید جوهر حسنی

سیدامیرسالار  عزیز

 به آنچه دیگران را اندرز می دهی خود پیشتر عمل کن.

 سخن به اندازه بگو.

 حق دیگران را به خوبی ادا کن.

راز و اسرارت را نزد خود نگاه دار.

به هنگام سختی دوست را آزمایش کن.

با سود و زیان دوست را امتحان کن.

با بدان و جاهلان همنشینی مکن.

با اندیشمندان و عالمان همراه باش.

در کسب و کار نیک جدّی باش.

بر کوته فکران و ضعیف عنصران اعتماد مکن.

 با عاقلان ایماندار مدام مشورت کن.

سخن سنجیدۀ همراه با دلیل را بیان کن.

 روزهای جوانی را غنیمت بدان.

 هم مرد دنیا و هم مرد آخرت باش.

یاران و آشنایان را احترام کن.

با دوست و دشمن، خوش اخلاق باش.

وجود پدر و مادر را غنیمت بشمار.

معلم و استاد را همچون پدر و مادر دوست بدار.

کمتر از درآمدی که داری خرج کن.

در همۀ امور میانه رو باش.

گذشت و جوانمردی را پیشه کن.

هر چه که می توانی با مهمان مهربان باش.

اول نامـــــــه به نام پاک یــــــــزدان عزیز

کز وجودش گشته چون گلشن خزان تنگ ریز

قریه ی مشهور زیبایی ست در دامـــــانِ کوه

جنت فـــــردوس را مـــاند مکانِ تنگ ریز

بر زبانِ خاص و عام فارس بسیار آشناست

شهـــــرتِ دیرینه ی نام آورانِ تنگ ریز

قله ی کوهِ سپیدار از دماوند افضل است

چون نشان دارد زِ عهدِ باستان تنگ ریز

گلشن سرسبز و باغستان برف اندازِ کوه

جای بلبل، کبک دارد بوستانِ تنگ ریز

سرکشیده بر فلک مانندِ طوبی در بهشت

سروهای سبز قمری آشیانِ تنگ ریز

از مصلی و عبیر آمیز و رکن آباد، به

چشمه هایِ آب شیرین و روان تنگ ریز

زحمت بی جا مکش، درس دبستانی مخوان

کسب بنما معرفت از عارفانِ تنگ ریز

این شنیدستی نکو رویند حورانِ بهشت؟

چون کنیزانند نزدِ گلرخانِ تنگ ریز

شعر زیبـای تو باعث می شود، سالارِ پیر

تا بماند جاودان، نام و نشان تنگ ریز!