شجره طیبه سادات میرسالاری

اینجا ، آفتاب که بزند ، می ترکد بغض متراکم ابرهای نیلی
عشق را … عقل را … درد را … عاطفه را … قلم را …اگر دریابی …
…
و اگر ما را دریابی ، می یابی که بابی جز آبی که می آید از دیده نیافتیم به محضرش …

محضر مقدس اقاامامزاده میرسالار(ع)

دیروز از هرچه بود گذشتیم امروز از هرچه بودیم گذشتیم.

آنجا پشت خاکریز بودیم و اینجا در پناه میز.

دیروز دنبال گمنامی بودیم و امروز مواظبیم ناممان گم نشود .

جبهه بوی ایمان میداد و اینجا ایمانمان بو می دهد.

آنجا درب اتاقمان می نوشتیم:یا حسین فرماندهی از آن توست.

الان می نویسیم: بدون هماهنگی وارد نشوید.

الهی نصیرمان باش تا بصیر گردیم. بصیرمان کن تا از مسیر برنگردیم.

آزادمان کن تا اسیر نگردیم.........

کسی که پول می گیرد تا دروغ بگوید دلال است



کسی که دروغ می گوید تا پول بگیرد گداست



کسی که پول می گیرد تا راست و دروغ را تشخیص دهد قاضی است



کسی که پول می گیرد تا راست را دروغ و دروغ را راست جلوه دهد وکیل است



کسی که دروغ خودش را باور می کند ابله است



کسی که سخنان دروغش شیرین است شاعر است



کسی که دروغ می گوید و قسم هم می خورد بازاری است



کسی که مردم سخنان دروغ او را راست می پندارند سیاستمدار است



کسی که مردم سخنان راست او را دروغ می پندارند و به او می خندند دیوانه است

 

رواق منظرچشم من آشیانه  توست           کرم نمای وفرودآی که خانه خانه توست

سال ها دو برادر با هم در مزرعه ای که از پدرشان به ارث رسیده بود، زندگی می کردند. یک روز به خاطر یک سوء تفاهم کوچک، با هم جرو بحث کردند. پس از چند هفته سکوت، اختلاف آنها زیاد شد و از هم جدا شدند.
یک روز صبح در خانه برادر بزرگ تر به صدا درآمد. وقتی در را باز کرد، مرد نجـاری را دید. نجـار گفت:«من چند روزی است که دنبال کار می گردم، فکرکردم شاید شما کمی خرده کاری در خانه و مزرعه داشته باشید، آیا امکان دارد که کمکتان کنم؟» برادر بزرگ تر جواب داد: «بله، اتفاقاً من یک مقدار کار دارم. به آن نهر در وسط مزرعه نگاه کن، آن همسایه در حقیقت برادر کوچک تر من است. او هفته گذشته چند نفر را استخدام کرد تا وسط مزرعه را کندند و این نهر آب بین مزرعه ما افتاد. او حتماً این کار را بخاطر کینه ای که از من به دل دارد، انجام داده.» سپس به انبار مزرعه اشاره کرد و گفت:« در انبار مقداری الوار دارم، از تو می خواهم تا بین مزرعه من و برادرم حصار بکشی تا دیگر او را نبینم.»
نجار پذیرفت و شروع کرد به اندازه گیری و اره کردن الوار. برادر بزرگ تر به نجار گفت:« من برای خرید به شهر می روم، اگر وسیله ای نیاز داری برایت بخرم.» نجار در حالی که به شدت مشغول کار بود، جواب داد:«نه، چیزی لازم ندارم.» هنگام غروب وقتی کشاورز به مزرعه برگشت، چشمانش از تعجب گرد شد. حصاری در کارنبود. نجار به جای حصار یک پل روی نهر ساخته بود.
کشاورز با عصبانیت رو به نجار کرد و گفت:«مگر من به تو نگفته بودم برایم حصار بسازی؟» در همین لحظه برادر کوچک تر از راه رسید و با دیدن پل فکرکرد که برادرش دستور ساختن آن را داده، از روی پل عبور کرد و برادر بزرگترش را در آغوش گرفت و از او برای کندن نهر معذرت خواست.
وقتی برادر بزرگ تر برگشت، نجار را دید که جعبه ابزارش را روی دوشش گذاشته و در حال رفتن است. کشاورز نزد او رفت و بعد از تشکر، از او خواست تا چند روزی مهمان او و برادرش باشد.
نجار گفت:«دوست دارم بمانم ولی پل های زیادی هست که باید آنها را بسازم.»

تا به حال واسه چند نفر پل ساختیم؟!!! بین خودمون و چند نفر از عزیزامون حصار کشیدم؟!!!؟