شجره طیبه سادات میرسالاری

شهری که نیست از تونشان دلنواز نیست                                        

جز قاب خاطره های تو،ناز نیست

یک سینه غم لبالب ودرمان نمی شود

چیزی به غیر روی مه ات چاره ساز نیست

نام بهارورد زبان هاولی چه سود

بانگ چکاوکان به چمن نغمه ساز نیست

عطر تن ات به باغ خیالم نشسته است

بوی بهارو عطر پیرهنت همتراز نیست

ماندم چوزورق تنها دراین سفر

زورق زموج اب دمی بی نیاز نیست

الهم عجل لولیک الفرج

عالم فاضل مرحوم اسید محمد شریف بن سید حسین عالمی وارسته وخطیبی شهیر در سال 1254ه ق در فارتک چاروسا در خانواده ای بزرگوار ازسادات جلیله میرسالاری چشم به جهان گشود در مدرسه رواق دهدشت تحصیلات مقدماتی را فرا گرفت سپس به سوق مهاجرت واز محضر میر محمد صالح رضاتوفیقی کسب فیض نمود معظم له برای تکمیل تحصیلات روانه بهبهان گردید وقسمت اعظم علوم را فراگرفت پس ازان روانه حوزه علمیه شوشتر واز انجا رهسپار نجف اشرف گردید وپس از طی مدارج عالی علمی جهت ارشاد وتبلیغ احکام شرعیه به منطقه مراجعت فرمود ایشان در منطقه درکنار تبلیغ ایین جدش ، مبارزات خود راعلیه بیدادگری برخی خوانین منطقه ویاری ستمدیدگان اغاز نمود تاجاییکه همواره خار چشمی برای زورگویان بود وی  پس از سالها روشنگری وهدایت در رمضان سال 1350ه ق بدرود حیات گفت/ روحش شاد یادش گرامی باد

السلام ای اقا                        شبتان مهتابی                 وکمی دلتنگی               وکمی بی تابی

عرض تبریک اقا                  ای نفسها به فدای کف نعلین شما                اندکی تند قدم بردارید

اللهم عجل لولیک الفرج

قطعه ی گمشده ای از پرپرواز کم است                                   یازده بار شمردیم ویکی باز کم است

این همه اب که جاریست نه اقیانوس است                              عرق شرم زمین است که سرباز کم است

کوک کن ساعت خویش ،اعتباری به خروس سحری نیست دگر، دیرخوابیده!وبرخاستنش دشوار است

کوک کن ساعت خویش که موذن شب پیش ،دسته گل داد به آب !ودر اغوش (سحر)رفته به خواب،ودراین شهرسحر خیزی نیست دگر،..............وسحر نزدیک است کوله بارت بربند .شاید این چند سحر فرصت اخر باشد ،که به مقصد برسیم،بشناسیم خدارا وبفهمیم که یک عمر چه غافل بودیم،می شود اسان رفت ،می شود کاری کرد که رضا باشد او ،

ای سبکبال در این راه شگرف در دعای سحرت ،در مناجات خدایی شدنت ،هرگز از یاد مبر من جامانده بسی محتاجم /التماس دعا

اسید محمدتقی بن سید سلطانعلی از علمای فاضل واخیارعصر خود بود .ایشان درفارتق چاروسا چشم به جهان گشود .تحصیلات مقدماتی را از محضر پدر بزرگش فراگرفت .سپس برای فراگیری علوم بیشتر روانه دار المومنین بهبهان گردید وقسمت فراوانی از علوم را نزد علمای این دیار فراگرفت . سپس در سال 1310 ه ش به نجف اشرف مهاجرت نمود واز محضر علمای نجف کسب فیض نمود. بعداز ان جهت ترویج وتبلیغ احکام اسلامی به کهگلویه عزیمت فرمود وبه ارشاد وتبلیغ همت گماشت .معظم له در سال1329ه ش در معیت ایت الله بهبهانی به نجف مراجعت وبه تحصیل وتدریس مشغول گردید ودر مدرسه شربیانی اقامه صلاه ووعظ می نمود .ایشان پس از سالها فراگیری وتدریس علوم به درخواست مردم کهگلویه وتحصن چهل نفر از سادات از جمله پدر ومادر گرامیشان در نجف اشرف به اصرار ایت الله سید ابوالحسن اصفهانی جهت نشر احکام شرعیه واصلاح امور عشایر به همراه سادات به کهگلویه مراجعت وپس از سالها خدمت وجهاد در سن75سالگی در کیزوک بختیاری دار فانی را وداع وبه اجداد طاهرینش پیوست جسد مبارکش به نجف اشرف منتقل ودر قبرستان وادی السلام ارام گرفت .

پس از سالیان دراز از درگذشت این عالم فرزانه هنوزبیشتر سادات به نام ایشان قسم می خورند ومردان این سرزمین یادش را گرامی می دارند  /روحش شاد یادش گرامی

ازاین عالم بزرگوارکراماتی زیادنقل کرده اند که در کتاب گنجینه سادات میرسالاری در اینده نزدیک منتشر خواهند شد.

بافضل خداوند متعال وکرامات اقا امامزاده میرسالار(ع)توانستیم کتاب جامع انساب سادات میرسالاری را با تلاش مستمر وخستگی ناپذیر جمع اوری واماده انتشار نماییم .

دلایل پراکندگی جغرافیایی سادات :طایفه بزرگ میرسالارییکی از قدیمی ترین وریشه دارترین تیره های سادات ساکن در جنوب وجنوب غربی کشور هستند که قرنها در دامنه های سلسله جبال زاگرس ودر جوار جد بزرگوارشان در منطقه چاروساساکن بودند .وطی این قرون زندگی سخت وپر مشقت دردامنه های زاگرس به علت پیوستگی با محیط کوهستانی ضمن برخورداری از نوعی استقلال وازادگی دارای روحیه سلحشوری وجنگجویی نیز شده اند .اما روزگار با اینان سربه مهر نبود .زندگی سخت کوچروی وایلیاتی ان هم در کوهها ومعابر صعب العبوروگاهی دشتهای سوزان خوزستان دشواریهای خاص خود راداشت .زندگی ساده باحداقل منابع مالی فقر گسترده وعمومی را به ارمغان داشت ،بی بهره گی از حداقل امکانات بهداشتی ودرمانی مرگهای نا به هنگام را موجب می شد که از بی علاجی و استیصال مرگ رابه غول و ال وجن و....نسبت می دادند

نانی به سفره ورنگی به چهره نبود ،اینها ذخایری غنی از طلای شهامت وتدین بودند.اما در غیاب سیم سواد گاهی به جای اینکه شهامتشان راهگشا باشد انها راروانه بن بست هاو تاریکیها می نمود .گاه برسر هیچ وپوچ نزاعهای بی حاصل در می گرفت وغیرتهای ناشیانه به برادرکشی ختم می شدوچه کینه ورزی هایی بی حاصل که سلیانی دراز پدران ما را به خود مشغول می کردوچه بسا تفنگ هایی که برسینه برادرانمان نشانه می ر فت که عده ای برای فرار از این وضعیت مجبور به کوچ اجباری می شدند. این دلیل ودلایل دیگراز قبیل خشکسالیهای پیاپی ،فقر وفشار تیولداران وخوانین باعث پراکندگی طایفه ما شده است .امروز در هر نقطه از کشور پاگذاریم نشانی از سادات میرسالار ی می بینیم حتی تیره هایی در کشورهای حوزه خلیج فارس وشهرهای مذهبی ساکن می باشند.

واما تکثر وپراکندگی سادات در طول قرون اخیرموجبات دوری وایجاد اشکال در شناسایی افراد وابسته به این طایفه را فراهم اورده است وبیم ان میرفت درگذر زمان وگرفتارشدن در روزمره گی زندگی شهری فرزندان پاک این دودمان جلیل القدررااز هویت خود دور نماید پس اینجانب خادم اهل البیت سیدکاظم مطلوبی(میرسالاری)باتوکل بر خداوند وکرامات اقا امامزاده میرسالار(ع)مصمم شدم تا سرحدامکان برای پیشگیری ازاین رخداد مذموم بکوشم اما به دلیل پراکندگی ساداتوعدم توانمندی در تحقیق وجونامناسب ،وهزینه های سنگین مادی قطعا نگارشم نارسایی ها ونواقصی دارد که امیدوارم فرهیختگان ومحققین ونخبگان سادات کار اینجانب راتکمیل وگنجینه ارزشمندی از گذشته تاحال سادات را مکتوب نمایند.تا بااستفاده از انوارتابنده ان را آینده راباتوان وافتخار بیشتری طی نماییم در این راه از اطلاعات اساتید بزرگ وعالمان ارجمندی چون حجج الاسلام سیدجعفر میرسالاری،سید علی میرسالاری،سید ابوالقاسم رستگاری،سیدمحمدمهدی اذرمینا.،حاج اقای افشار امام جمعه پاتاوه ،حاج اقای محمدی پور امام جمعه رامهرمز..........واساتید بزرگواری چون حاج سید عطا الله مجتبوی وحاج سید قدرت نوایین ودکترسیداحمد موسوی استاد برجسته دانشگاههای تهران،دکتر سیدعلی موسوی نور،مهندس محمد برزین زاده خوشه چینی نموده ام وبزرگوارانه مارامورد لطف خویش قراردادند و عزیزانی بزرگوار چون حاج رحیمی ،حاج صالحی در پرداخت هزینه ها ی تحقیق همیاری نموده اند که دراینجا ازکلیه عزیزان تقدیر وتشکر می نمایم/خادم شما .مطلوبی میرسالاری

یا لطیف

بی ا رزش وبی قیمت وخوارم نکنی               دلخسته وآشفته وزارم نکنی

صد شکر که محتاج توولطف توام                    هرگز توبه خلق واگذارم نکنی

برادران یوسف وقتی می خواستند اورا به چاه بیفکنند ،یوسف لبخند ی زد .یهودا (یکی از برادران)پرسید :چراخندیدی ؟اینجا که جای خنده نیست !یوسف گفت :روزی درفکربودم چگونه کسی می تواند به من اظهار دشمنی کند با اینکه برادران نیرومندی دارم !اینک خداوند همین برادران رابرمن مسلط کرد،تا بدانم که نباید به هیچ بنده ای تکیه کرد.

اینجاحریم کبریایی وآستان مقدس امامزاده میرسالار(ع)است

اینجا بود صبح امید ناامیدان        بوی سحردارد برای شب نشینان

اینجا زیارتگاه عشاق کثیر است     میعادگاه مردمانی بی نظیر است

اینجا حریم اهل دل تا انتها شد      اینجا گره از کارهای بسته واشد

اینجا دررحمت بسوی خلق باز است    برهر گرفتاری که اید چاره ساز است

نقل است برسردر قدیم امامزاده این شعر نقش بسته بود

به به چه صفاست اینجا گویا نظر خداست اینجا

این مقبره ومقام عالی نوباوه مرتضاست اینجا

ای خدا

پروانگی چه دشوار است وشمع بودن چه دشوارتر

مارا قاعده سوختن وساختن بیاموز

ای خدای اجابت هیچ خواستنی در استان تو بی اجابت نمی ماند

مارا خواستن بیاموز

ای مخاطب شکوه های پنهان

تواگر نباشی به که می توان گفت حرفهایی راکه به هیچ کس نمی توان گفت

دیروز تاریخ است -فردا راز است -وامروز یک هدیه است

خوشبختی در خانه شماست بیهوده ان رادرباغ دیگران مجویید.