شجره طیبه سادات میرسالاری

 یا لطیف

لطافت و سرسختی را به روش آب بیاموزید

دو قطره آب که به هم نزدیک شوند، تشکیل یک قطره بزرگتر میدهند...

اما دوتکه سنگ هیچگاه با هم یکی نمی شوند !

پس هر چه سخت تر و قالبی تر باشیم،

فهم دیگران برایمان مشکل تر، و در نتیجه

امکان بزرگتر شدنمان نیز کاهش می یابد...

آب در عین نرمی و لطافت در مقایسه با سنگ،

به مراتب سر سخت تر، و در رسیدن به هدف خود

لجوجتر و مصمم تر است.

سنگ، پشت اولین مانع جدی می ایستد.

اما آب... راه خود را به سمت دریا می یابد.

در زندگی، معنای واقعی

سرسختی، استواری و مصمم بودن را،

در دل نرمی و گذشت باید جستجو کرد.

گاهی لازم است کوتاه بیایی...

گاهی نمیتوان بخشید و گذشت...اما می توان چشمان را بست

و عبور کرد...

گاهی مجبور می شوی نادیده بگیری...

گاهی نگاهت را به سمت دیگر بدوزی که نبینی....

ولی با آگاهی و شناخت

درنهایت بخشیدن را خواهی آموخت

ای درویش! هر که عاشق نشد، پاک نشد و هر که پاک نشد، به پاکی نرسید، و هر که عاشق شد و عشق خود را آشکارا گردانید، پلید بماند و پاک نشد، از جهت آنکه آن آتش که از راه چشم به دل وی رسیده بود، از راه زبانش بیرون کرد، آن دل نیم‌سوخته در میان راه بماند. از آن دل، مِن بَعد هیچ کاری نیاید، نه کار دنیا و نه کار عقبی و نه کار مولی».

(فصل اول/جزیره مجنون-جاده خندق-صفحات:24،25،29،30،37،89)

در بین بچه های تخریب فقط من و اسمائیل پرهون دوربین داشتیم.کنار پل های خیبری و سنگر باصفای اطلاعات چهار عکس باقیمانده از فیلم بیست و چهارتایی را گرفتم. همه ی بچه های اطلاعات بودند؛حسن وکیلی ، ولی زرجام، علی برزدرست ، پیران مستوفی زاده، عبدالعلی حق گو و الله خواست پرگانی.

.بهرام درود یک کاغذ را به چهار قسمت تقسیم کرد، روی هر تکه کاغذ چیزی نوشت و از ما خواست هرکدام یکی برداریم . روی کاغذها به صورت جداگانه نوشته بود: شهید ، اسیر، مجروح، جامانده.

هرکدام ، یک کاغذ برداشتیم و فال ها را باز کردیم. پیران مستوفی زاده شهید.الله خواست پرگانیجامانده. عبدالعلی حق گو اسیر. من مجروح.

از چهار تکه کاغذ فال بهرام ، دو فال درست از آب درآمد. فال دو نفر از بچه ها فردای آنروز به واقعیت پیوست؛ فال دو نفر از بچه ها فردای آن روز به واقعیت پیوست؛ اما فال دو نفر دیگر نه.

...(شب عملیات) بعد از توجیه و رد و بدل شدن سوالات و صحبت های لازم ، ولی پور بچه های اطلاعات را به عنوان راهمای گردان ها معرفی کرد. ولی زرجام ، نعمت الله پایدار، ولی یاری خواه، الله خواست پرگانی، علی برز درست،آیت الله پرور و ترابعلی توکل پور به گردان های حضرت رسول و امام علی معرفی شدند.

...(در میان بچه های اطلاعات)به  خجالتی بودن الله خواست پرگانی عادت کرده بودم.

...سرنوشت جنگ در این ماه به شکل باورنکردنی رقم خورد.بچه ها که رفتند، دلم گرفت.احساس کردم خیلی از آنها را دیگر نمیبینم. الله خواست بابت پریروز از من حلالیت طلبید. آنروز وقتی  توی آبهای جزیره با هم شنا میکردیم، الله خواست به شوخی سرم را داخل آب نگه داشت، داشتم خفه میشدم. میگفت:«یه نیروی اطلاعات باید بتونه یک دقیقه و سی ثانیه سرش رو زیر آب نگه داره.»من تو ثانیه های آخر کم می آوردم.آنروز، کمی از او دلخور شدم، اما علاقه ام به او کم نشد.الله خواست دوره خلبانی قبول شده بود.مستوفی زاده به او می گفت:«تو که دوره خلبانی قبول شدی پس چرا نمی ری؟»میگفت: «لذتی که تو کار اطلاعاتی و دیده بانی هست تو خلبانی و پرواز نیست. با شهادت هم میشه پرواز کرد.»

...در سه راه محور یکی از گروهان های گردان ویژه ی شهدا در حال اعزام به پد خندق بود. ولی پور  دودل بود که مرا به عنوان راهنما و بلدچی این گروهان جلو بفرستد، یا نه. فهمیدم چرا دودل و مردد است. به خاطر برادرم که هشت ماه قبل ، شهید شده بود، دلش نمی خواست جلو بروم. می ترسید شهید شوم.ذهنش را خواندم . دنبال یکی دیگر از بچه های اطلاعات بود که بلدچب آنها باشد.الله خواست پرگانی ، که رفاقت خاصی با برادر شهیدم داشت، سعی می کرد ولی پور را قانع کند مرا جلو نفرستد.

...(در لحظاتی که اسیر عراقی شده بود)سعی کردم صبورتر باشم و جلوی گریه ام را بگیرم. فکرهای پراکنده ای در مغزم دور میزد. به یاد آوردم چند روز قبل ، در همین جاده سوار موتور تریل به پد خندق می رفتم. جاده دست بچه های ما بود. کنار همین جاده آبتنی کردم، ماهی گرفتم و با نی های خشک آتش درست کردم. با الله خواست پرگانی و پیران مستوفی زاده ماهی کباب خوردیم.

 یوسف می دانست تمام درها بسته است اما به خاطر خدا حتی به سوی درهای بسته دوید و تمام درها به رویش باز شد.........اگر تمام درهای دنیا به رویت بسته شد به سوی آن‌ها حرکت کن چون خدای تو و یوسف یکیست .....

ای امامزاده میرسالار(ع)، همان‌گونه كه در دعای توسل به چهارده تن از اجداد تو متوسل می‌شویم تا شفاعت ما را در نزد خداوند كنند، تو را واسطه قرار می‌دهیم تا از خدا بخواهی درهای بسته را برایمان باز كند و نظر لطفش را همیشه شامل ما نماید.

 سلسله جلسات درس اخلاق آیت الله سید طیب موسوی در جمع طلاب مدرسه علمیه امام جعفر صادق علیه السلام

جلسه شماره: ۸ تاریخ جلسه: چهار شنبه ۱/۹/۱۳۹۱

 قال الصادق علیه السلام

(قیمة الرجل علی قدر همته)
هر چیزی دارای قیمت است انسان آزاد دارای قیمت و ارزش است،اما قیمت و ارزش انسان به چه چیزی وابسته است و چه چیزی قیمت و ارزش انسان را بالا و یا پایین می برد؟
طبق فرموده امام صادق علیه السلام ،قیمت مرد به مقدار همت اوست. هر چه همتش بالا رفت،قیمت و ارزش او هم بالا می رود. لذا امام سجاد علیه السلام در دعای ابوحمزه ثمالی می فرمایند(اللهم انی اعوذ بک من الکسل و الفشل و الجبن و البخل)ایشان می فرمایند خدایا پناه می برم به تو از کسالت و تنبلی و بی حالی و ترس و بخل.
یکی از صفات بسیار رذیله و بد،ترس است بالخصوص طلبه ها نبایند بترسند علی الخصوص موقع امر به معروف و نهی از منکر،در این چنین زمانها نباید ترسید، به اینکه اگر بگوییم چنین و چنان می شود.البته امر به معروف و نهی از منکر شرایطی دارد که باید رعایت شود.
امام سجاد علیه السلام می فرمایند از این صفات به خدا پناه می برم.
به این چند مصراع شعر دقت کنید
(و لم اجد الانسان الا ابن سعیه) هر اندازه که انسان سعی و کوشش دارد به همان اندازه هم ارزش دارد.
(فمن کان اسعی کان بالمجد اجدر) هر کس سعی و کوشش او بیشتر باشد به عظمت و بزرگی سزاوارتر است.(وبالهمة العلیا یُرقی الی العُلی) با همت بالا انسان به درجات بالا می رسد. از عالمی پرسیدند مانند چه کسی می خواهی شوی گفت: مانند امام صادق علیه السلام .البته امام صادق علم لدنی دارد ما علممان اکتسابی است و مانند ایشان نمی شویم ولی این عالم این کار را کرده تا اینکه همت بالایی داشته باشد تا وقتی که سعی کرده و می بیند به امام نرسیده باز همتش را دوچندان کند و به درجات بالا برسد. لذا این شاعر می گوید (فمن کان اعلی همه کان اطیَر) هر کس همت بالایی داشته باشد پروازش بالاتر است. (و لم یتاخر من اراد تقدُّما) اگر اراده کردی که از همه نظر،از نظر درس،مطالعه،تحقیق و عبادت از دیگران بالاتر باشی هیچ وقت موخر نمی شوی.

 ا

احترام به انگیزه واقفان

 آیا میدانید 2